دلشکسته

با تمام مدادرنگی های دنیا به هر زبانی که بدانی یا ندانی خالی از هر تشبیه و استعاره و ایهام تنها یک جمله برایت خواهم نوشت ♥ دوستت دارم نفسم ♥
+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم مرداد 1393ساعت 11:26  توسط هانیه  | 

دلـــــم آغـــوشتــــ را میخواهد

 

تا در آن آرام و رام

 

گــــوش کنم به صدای قـلــبـتــــ

 

و زنــــدگی کنم

 

در هوای نــــــفــس هایــت

 

و عــاشـــــق تـر شوم

 

و نفــــــس هایم به شــــماره بیفتند

 

و بی قــــــرار تر شوم...

 

دلـــــــم میخواهد

 

باز...

 

تــــــو باشی

 

و مـــــن...

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم فروردین 1393ساعت 15:47  توسط هانیه  | 

باران....

دعــــای بـــاران چــــرا ؟

دعــــای عشـــــــق بــخـــوان !

ایـــن روزهــا دلـــها تشــنه تــرند تـــا زمیــــن ،
……
خـــدایــــــــا…..

کمــــی عشـــــــق ببــــار

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم شهریور 1392ساعت 12:1  توسط هانیه  | 

دوستي رو از زنبور ياد نگرفتم كه وقتي از گلي

جدا ميشه ميره سراغ گل ديگه.....

بلكه دوستي رو از ماهي ياد گرفتم

كه وقتي از آب جدا ميشه مي ميره



سال نو مبارک
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم فروردین 1392ساعت 12:33  توسط هانیه  | 

سلام دوستان

به بعضی دلایل زیاد نمیتونم بیایم نت و جوابتون بدهم .از اینکه بهم سر میزنیدو ابراز احساسات میکنید ممنونم.شاد باشید

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1391ساعت 15:12  توسط هانیه  | 

هر که خوبی کرد زجرش میدهند

                                               هر که زشتی کرد اجرش میدهند

باستان کاران تبانی کرده اند

                                               عشق را هم باستانی کرده اند

هرچه انسانها طلایی تر شدند

                                               عشق ها هم مومیایی تر شدند

اندک اندک عشق بازان کم شدن

                                               نسلی از بیگانگان آدم شدند

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1391ساعت 16:41  توسط هانیه  | 

وعشق...

این مقدس ترین احساس آفرینش مرا به کام خویش فرو برد...

آن هنگام که غرق خیال نیستی بودم!

و عشق...

باران عطرآگین وجودش را به کام وجودم چکاند...

آن هنگام که قلبم کویر تنهایی را می پیمود!

و عشق...

شراب حضورش را به جام دلم ریخت...

آن هنگام که ولوله بی کسی غایبم کرده بود!

و عشق...

مرا به تاب ترین لحظه ها بشارت داد...

آن هنگام که در اندیشه ام روزنه امیدی نبود!

وعشق برگ سبزی شد در کوچه سار دلتنگی ام...

آن هنگام که خانه دلم بی رنگ شده بود!

و عشق...!

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم شهریور 1391ساعت 19:5  توسط هانیه  | 

هر کجا که نگاه میکنم

 تو را میبینم

حتی شیشه ها 

به جای تصویر خودم تورا نشانم میدهند

دارم از عشقت دیوونه میشوم

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم شهریور 1391ساعت 21:26  توسط هانیه  |